Grudziądz*
Leczenie bezzębia to dziś zupełnie inny poziom niż 10 lat temu. Kluczową zmianą jest cyfryzacja — od diagnostyki, przez planowanie, po wykonanie uzupełnienia. Poniżej opisuję, jak wygląda cyfrowa droga pacjenta w mojej klinice w Grudziądzu.
Tomografia komputerowa (CBCT) — fundament diagnostyki
Każde planowanie leczenia implantologicznego zaczynam od tomografii wolumetrycznej CBCT (Cone Beam Computed Tomography). To trójwymiarowy obraz całej szczęki i żuchwy, który pokazuje dokładną grubość i gęstość kości, przebieg struktur anatomicznych (nerwy, zatoki), a także stan pozostałych zębów i tkanek.
Bez CBCT leczenie implantologiczne to planowanie „na ślepo". Ja pracuję z pełnym obrazem — co przekłada się na bezpieczeństwo zabiegu i precyzję rozmieszczenia implantów.
Digital Smile Design — jak pacjent widzi efekt przed leczeniem
Zanim przystąpię do leczenia, projektuję docelowy uśmiech cyfrowo. Korzystam z fotografii twarzy pacjenta i skanerów wewnątrzustnych (brak potrzeby tradycyjnych wycisków). Efekt — pacjent widzi swój nowy uśmiech na ekranie komputera zanim zaczniemy jakiekolwiek leczenie. To umożliwia omówienie i korektę oczekiwań na wczesnym etapie.
Szablon chirurgiczny — precyzja milimetrowa
Na podstawie danych z CBCT i planowania protetycznego wytwarzany jest indywidualny szablon chirurgiczny — nakładka nakładana na dziąsło w trakcie zabiegu, z otworami prowadzącymi frez dokładnie w zaplanowane miejsce. Implant nie jest wszczepiony „mniej więcej tam" — jest wszczepiony dokładnie tam, gdzie zaplanowałam.
Tymczasowe uzupełnienie produkowane przed zabiegiem
W wielu protokołach leczenia możliwe jest przygotowanie tymczasowego uzupełnienia protetycznego przed zabiegiem — wytwarzanego z danych cyfrowych. Pacjent po zabiegu od razu ma zęby, bez czekania na kolejne wizyty. Komfort i czas — oba aspekty są dziś na zupełnie innym poziomie niż kilka lat temu.
