Przebarwienia zębów to jeden z najczęstszych powodów, dla których pacjenci przychodzą do mnie po konsultację estetyczną. Wybielanie działa w wielu przypadkach — ale nie we wszystkich. Kiedy licówki są lepszym wyjściem?
Rodzaje przebarwień zębów
Zewnętrzne przebarwienia (od kawy, herbaty, wina, tytoniu) reagują dobrze na wybielanie i profesjonalne czyszczenie. Wewnętrzne przebarwienia są trudniejsze: przebarwienia po tetracyklinach (antybiotyk podawany dzieciom w latach 60-80) tworzą szaro-brązowe pasy wnikające głęboko w strukturę szkliwa. Fluoroza (nadmiar fluoru w wodzie pitnej) daje białe lub brązowawe plamy. Martwica miazgi po urazie — ciemnienie pojedynczego zęba od wewnątrz.
Dlaczego wybielanie nie pomaga przy przebarwieniach wewnętrznych?
Wybielanie opiera się na przenikaniu nadtlenku wodoru do szkliwa. Przy przebarwieniach tetracyklinowych barwnik jest zakotwiczony w zębinie, znacznie głębiej — wybielanie nie dociera do tej warstwy lub wymaga bardzo agresywnych stężeń i wielomiesięcznych sesji z niepewnymi efektami.
Licówki jako rozwiązanie dla przebarwień wewnętrznych
Licówka porcelanowa zasłania przednią powierzchnię zęba całkowicie. Dla przebarwień tetracyklinowych jest to zazwyczaj najskuteczniejsze i najtrwalsze rozwiązanie. Muszę jednak zaplanować odpowiednią opakę (krycie podkładowe), żeby ciemna barwa zęba nie przebijała przez cienką ceramikę.
Przy silnych przebarwieniach tetracyklinowych licówki muszą być nieco grubsze niż standardowe i wykonane z ceramiki o lepszej opakości. Dobór materiału i techniki zależy od stopnia przebarwienia — dlatego zawsze wykonuję mock-up przed finalnymi licówkami, żeby potwierdzić efekt krycia.
